неделя, май 14, 2006

Още от страната на чудесата

Абе не мога да повярвам на очите си и това е..
Дългогодишен комунистически функционер в Македония призовава към признателност към България за освобождението от фашизма. Ееее, бай Стояне.. Да не излезе верна оная работа от Белград, а? Мани мани..

Слагам тука транскрибирания текст (и пипнах тук там по некоя думичка). Бай Стоян да не е Букаро, че да се мъча да го превеждам...

Пишува
Стоян Андов

Веке сме во средината на май, а майот како да го нема. Навистина, се наоколу е зелено, насекаде цвекиня, врабците се чифтосале и весело собираат сламки за своите гнезда, но наутро и навечер греялките се вклучуваат како во март, а и сонцето ретко може да го видиме, како во зимските месеци. За разлика от ваквото доцненье на май во природата, политичката явност веке во мислите и во прогнозите, во очекуванята и во надежите е сконцентрирана на 5 юли. Така некако минува май, како да не е май; природата влече назад кон зимата, политиката оди напред кон юли, така що май некако празникаво и нечуйно ни минува без да го забележиме. А сепак той месец е многу важен. Почнува со работничките празници, па тука е негде годишнината от смъртта на Гоце Делчев, (ние спагяме мегю оние ретки народи кои смъртта на своите великани не я одбележувааме само со комеморативни свечености и знаци на жалост, туку за чудо, той ден го исполнуваме и со разни манифестации, празнувания и деленье награди), веднаш потоа е Гюргьовден, а неделата що изминува го имавме и 9 май, Денот на победата. Оваа година той ден не е толку значаен како минатата, кога се славеа 60 години от победата над фашизмот, мегютоа 9 май останува многу значаен ден во човечката история, бидейки на той ден престана страхотната закана за опстанокот на демократията и цивилизацията, закана що я представуваше фашизмот. Затоа секоя година пред 9 и по 9 май треба да се потсетиме за она що той ден представува за сите слободолюбиви луге на планетата и на некой начин да се потсетиме барем на некой важен настан връзан за борбата против фашизмот.

ЧУДНИ ПРЕСВЪРТИ

Македонскиот народ и грагяните на Македония, без оглед на нивната етничка припадност и вероисповед, жестоко се спротивставия на фашизмот. Така, Македония, иако под окупация, се определи за припадност на антифашистичката коалиция, за нейзините цели и идеали. Македонските партизани против себе главно ги имаа окупациските сили на тогашните союзници на Хитлер, Италия и Бугария. По-редки беа судирите со единиците на Хитлеровата армия. Но, есента 1944 година веке окрупнетите партизански единици се судрия со мокьните составни делови на групата армии „Е“ що Хитлер ги повлекуваше от Гърция. Во мегювреме (1943) капитулираше Италия и некои припадници от окупациската италианска армия се приклучия кон македонските партизански единици и херойски се бореа заедно со нив. Некои от тие борци и се ожения за Македонки. Една година подоцна, капитулира и Бугария, а Отеченствено-фронтовската влада на Бугария за 180 степени я промени политиката на таа земя, и и обяви война на Хитлерова Германия. Връз основа на договорот склучен во Крайова, Романия, познат како договор Тито - Терпешев, бугарската отеченствено-фронтовска армия беше вклучена во союзничките сили во борбата против хитлеровите войски. Значайни воени сили от таа армия учествуваа и во пресретнуваньето и прогонот на Хитлеровите войски от спомнатата група армия „Е“. Бугарските воени сили тогаш беа во составот на южното крило на украинскиот фронт и беа под команда и на офицери от Цървената армия (кажи бе, бай Стояне, колко съветски офицера е имало в българската армия?). Во той состав тие водеа борби во Македония, Сърбия и другите области на Югославия и Унгария. Во кървавите войни и во светско историските събития, често доагя до чудни, но реални пресвърти во одредени периоди, и секоя от етапите во тие периоди без оглед колку се разликувале една от друга, е реална. И кон секоя от тие етапи потребно е да се има изградено соодветен однос.


СПОМЕНИЦИ ЗА ЗАЕМНА ПОЧИТ

Во Македония е изграден, на пример, односот кон периодот на бугарската окупация на нашата земя. Но, немаме доволно ясен однос кон учеството на бугарската отеченствено-фронтовска армия во прогонот на хитлеровите войски от Македония. А фактите покажуваат дека таа армия имала жестоки судири и многу жъртви во нив. Есента 1944 година, единиците на бугарската отеченствено-фронтовска армия водат борби со повеке одвоени германски утвърдени посади во Источна Македония, а найжестока, найкървава и найдолготрайна била битката кай Страцин. Во светските публикации постоят различни податоци за жъртвите що ги имала таа армия во борбите со хитлеровите войски на територията на Македония. Според некои извори, таа армия имала 8.500 убиени, и неколку десетици иляди ранети, а некои извори велат дека немало повеке от 5.000 убиени. Важно е за Македония, како земя-припадник на антихитлеровата коалиция да изгради морално чист став кон жъртвите на оваа союзничка войска що паднаа во борбата против хитлеровата армия на територията на нашата земя. Тоа и е потребно на нашата земя за да си го изедначиме односот со оной що европските земи го изградия кон слични ситуации. Истовремено, ако овозможиме и поттикнеме подиганье на некое спомен обележйе на тие жъртви на територията каде що загинале, особено кай Страцин, и на заинтересираните бугарски грагяни им овозможиме да доагяат на тоа место за да си ги чествуваат спомените на своите блиски що загинале во тие битки, ние ке покажеме голема човечност, а ке придобиеме десетици и десетици иляди приатели во Бугария, кои поради тоа повеке ке я почитуваат нашата земя и нашиот народ. Живееме во време кога сите сме свъртени кон евроинтеграциите. Бугария е веке во НАТО и наскоро ке биде полноправна членка на ЕУ. Исполнети сме со надежи дека и нашата земя наскоро ке я има истата судбина. Войните одамна завършия и нема никаква причина нашиот ум да биде заробен от старите омрази. Треба искрено и со ентузиазам да я якнеме мегюсебната доверба со соседните народи и да се подготвуваме за заедничко живеенье во Европа, за що една от претпоставките е и нашата мегюсебната почит.

Бай Стоян е забравил да сложи карта. Ето я:


Още карти и повече информация по темата намерих тук

2 коментара:

Стойчо каза...

Не се учудвай - братята-комунисти са най-практичните хора на света: бяха против НАТО - кой подписа и ратифицира споразумението? Бяха пторив американските бази - кой подписа споразумението? Познай кой ще затвори АЕЦ-а?

Анонимен каза...

Само една забелешка:
„Македонските партизани против себе главно ги имаа окупациските сили на тогашните союзници на Хитлер, Италия и Бугария.“ - а каде е Албанија? Не разбрав дека имало амнестија и за балистите, но ете сега сите знаеме. Значи, балистичките и качачки банди се амнестирани!!!

Споделените неща на Комитата

Виж какво споделям , заслужава си повече от това, което пиша. (старите споделени неща)